.......................سیدکمال سیدی صاحباری.......................

................................... گورسن بو گوننر بیر گون قوتولاجاخ و من ایستدیغیما یتیرجاغام ........................................

این دل تنگ من و این بار نور

های و هوی زندگی در قعر گور

درد تاریکیست درد خواستن

رفتن و بیهوده خود را کاستن

آه ، ای با جان من آمیخته

ای مرا از گور من انگیخته

از تو تنهائیم خاموشی گرفت

پیکرم بوی هم آغوشی گرفت

آه ، ای بیگانه با پیراهنم

آشنای سبزه زاران تنم

آه، آ ه ای از سحر شاداب تر

از بهاران تازه تر ، سیراب تر

عشق دیگر نیست این ، این خیره گی است

چلچراغی در سکوت و تیرگی است

این دگر من نیستم ، من نیستم

حیف از آن عمری که با تو زیستم 

آه می خواهم که بشکافم ز هم

شادیم یک دم بیالاید به غم

آه می خواهم که برخیزم زجای

همچو ابری اشک ریزم های های .

                                                         (( فروغ )) 

 

نوشته شده در دوشنبه ٤ آبان ۱۳۸۸ساعت ٦:٠٢ ‎ب.ظ توسط سید کمال سیدی صاحباری نظرات () |


Design By : Night Skin