.......................سیدکمال سیدی صاحباری.......................

................................... گورسن بو گوننر بیر گون قوتولاجاخ و من ایستدیغیما یتیرجاغام ........................................

از این جا که من ایستادم

چقدر تا آسمون راهه

من از تکرار بیزارم

از این لبخند پژمرده

چرا گریه ام نمیگیره

 مگه قلب من از سنگه

 خدایا من کجا میرم

 کجای جاده دلتنگه

می خوام عاشق بشم اما تب دنیا نمی زاره

 

 

نوشته شده در سه‌شنبه ۱٩ آبان ۱۳۸۸ساعت ٦:۱٦ ‎ب.ظ توسط سید کمال سیدی صاحباری نظرات () |


Design By : Night Skin